دوشنبه 25 تير 1397 | Monday 16 July 2018

photo 2018 05 11 11 36 50

مفهوم #صعودمسیح :

✔️عیسی مسیح بعد از برخاستن از مردگان #چهل ‌روز را با شاگردانش گذراند و بعد به آسمان صعود نمود.
(لوقا ۲۴:‏۵۱ و اعمال رسولان ۱:‏۹)

✔️طبق تقویم مسیحی تاریخ این حادثه مثل روز #عید قیام‌، سال به سال عوض می‌شود ولی همیشه چهل روز بعد از #یکشنبۀ عید قیام است و به روز پنجشنبه می‌افتد.

✔️و ده روز بعد از #صعود، همانطوری که مسیح وعده داده بود، روز #پنطیکاست فرا رسید و #روح‌القدس نازل شد (اعمال رسولان ۲:‏۱-۴).

‼️اما اهمیت صعود در چیست‌؟ بدون شک شاگردان از رفتن مسیح خیلی ناراحت و متأسف بودند. پس چرا لازم بود که مسیح آنها را ترک کند و الان کجاست و چه کار می‌کند؟

❌در وهله اول کلام خدا نشان می‌دهد که مسیح در دست راست خدای پدر نشسته است
 (رومیان ۸:‏۳۴؛ افسسیان ۱:‏۲۱ و کولسیان ۳:‏۱)
و استیفان‌، اولین شهید مسیحی‌، مسیح صعود کرده را دید و این حقیقت را تأئید کرد
(اعمال رسولان ۷:‏۵۵-۶۰).
مسیح هم وقتی که با شاگردانش صحبت می‌کرد به صعود خود اشاره نمود
 (یوحنا ۱۶:‏۵ و ۲۰:‏۱۷).

❌پس مسیح الان چه‌ کار می‌کند و از صعودش چه نتایجی می‌توان گرفت‌؟

۱- مسیح سلطنت می‌کند
۲- مسیح از طرف ما صحبت می‌کند
۳- مسیح، در را بسوی خدا گشوده است
۴- مسیح برای ما دعا و شفاعت مي كند.
۵- راه مسیح بسوی پیروزی، پر از رنج است
۶- ما در سلطنت مسیح شریک می‌شویم‌
۷- مسیح عطایای مخصوص به کلیسایش می‌بخشد
۸- مسیح‌، خداوند فضا و زمان است‌

photo 2018 05 09 22 06 41

 

امروز در مكان انتظار منتظر چه هستيم ؟

👌من منتظر #شادی خدا هستم
من منتظر# مسحي نو، #آرامش و #ملاقاتي تازه و #سلامتی تو هستم ای خداوند

‼️اما همه اینها را در مکانی بنام مکان انتظار دریافت می کنیم ، پس مکان انتظار را ترک مکن و خدا را به تعجیل میانداز زیرا آنجا محل ملاقات روبرو با اوست..
 
‼️قوم اسرائیل مابین مصر و کنعان در انتظار بودند ، محل انتظار آنها همان بیابان بود که خداوند بهترین معجزات را انجام داد ،

‼️چهل سال آنها با همان لباس و کفش در آنجا زندگی کردند، از صخره آب نوشيدند و از مَنْ آسماني خوردند .
ستونی از ابر و آتش آنها را راهنمایی می کرد ،

❗️❕بیابان و محل انتظار تو کجا و چیست ؟
آنها برای رسیدن به کنعان باید از بیابان عبور می کردند .

✔️انتظار قوم اسرائیل در بیابان تنها برای آزادی از دست رومیان بود ولی نتیجه این انتظار برای آنها مژده و رسالت شاه شاهان و منجی و نجات دهنده را به همراه داشت  

‼️آزادی آنها تنها از اسارت رومیان نبود، بلکه شادي آزادی از اسارت از گناه بود

‼️یک مادر برای اینکه طفلش را در آغوش کشد باید ۹ ماه انتظار بکشد و صبر کند و این بار سنگین را متحمل شود.  

✔️زندگی یک مسیحی نیز از بدو تولد روحانی تا روزی که به ابدیت برود مانند زن حامله، در مقطع انتظار است
اما براستی که طبق وعده های خداوند، منتظران خداوند خجل نخواهند شد.

photo 2018 05 06 22 43 06

✨خدا در کجا ساکن است؟💫

در کودکی، وقتی به آسمان نگاه می‌کردم، پیش خود فکر می‌کردم که خدا در آن بالا بالاها نشسته. از خود می‌پرسیدم که آیا می‌توان این آسمان آبی را شکافت و به آنسوی آن رخنه کرد و خدا را دید؟

گاه نیز تصور می‌کردم خدا شاید در جایی بالای ابرها مسکن دارد. وقتی بزرگ شدم و پی بردم که این آسمان که در نظر ما آبی می‌نماید، چیزی جز انعکاس ذرات معلق در هوا نیست، و اینکه به‌ واقع آسمانی به آن معنا که من تصور می‌کردم، وجود ندارد. پس براستی خدا در کجا ساکن است؟

در کلام خدا، آیۀ بسیار حیرت ‌انگیزی هست که چنین می‌فرماید: "آن که رفیع و بلندمرتبه است، آن که در ابدیت ساکن است و قدوس نامیده می‌شود، چنین می‌گوید: من در مکان رفیع و مقدس ساکنم، و نیز با آن که روح توبه‌کار و افتاده دارد؛ تا روح افتادگان را احیا کنم، و دل توبه‌کاران را زنده سازم." (اشعیا ۵۷: ‏۱۵). بسیار عجیب است: گویی خدا در "دو" جا ساکن است، یکی در مکانی رفیع، یعنی بسیار بالا، و دیگری در دل "افتادگان". به بیانی دیگر، در بلندترین جایگاه‌ها، یعنی در ابدیت، در وضعیت لازَمان، در وضعیتی که زمان وجود ندارد؛ و در پایین‌ترین جایگاه‌ها، یعنی در دل افرادی که افتاده‌دل و فروتن و توبه‌کارند. به همین جهت است که خداوندگارِ ما، عیسای مسیح، فرمود: "خوشا به حال فقیرانِ در روح، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است." (متی ۵: ‏۳). آمین 🙏🏻
آیا خدا در دل شما ساکن است؟

photo 2018 05 03 19 20 29

از پدرتان در آسمان درخواست کنید

سوال کنید، که به شما داده خواهد شد. بطلبید، که خواهید یافت. بکوبید، که برای شما باز کرده خواهد شد. زیرا هر که سوال کند، یابد؛ و کسی که بطلبد، دریافت کند؛ و هر که بکوبد، برای او گشاده خواهد شد؛ و کدام آدمی است از شما، که پسرش نانی از او خواهد؛ و سنگی بدو دهد؟ یا اگر ماهی خواهد، ماری بدو بخشد؟ پس هرگاه شما که شریر هستید، دادن بخششهای نیکو را به اولاد خود می‌دانید، چقدر زیاده، پدر شما که در آسمان است، چیزهای نیکو را به آنانی که از او سوال می‌کنند، خواهد بخشید! لهذا آنچه خواهید که مردم به شما کنند، شما نیز بدیشان همچنان کنید، زیرا این است تورات و صُحف انبیا.
وقتی بازمی‌ایستید و می‌نگرید که خدا بی‌نهایت قدرتمند، و آن‌قدر تواناست که هر کاری را که خشنودش سازد، به‌جا می‌آورد؛ وقتی بازمی‌ایستید و می‌نگرید که او بی‌نهایت عادل است، که تنها راستی به‌جا می‌آورد؛ وقتی بازمی‌ایستید و می‌نگرید که او بی‌نهایت نیکوست، و هرچه انجام می‌دهد، کاملاً نیکوست؛ وقتی بازمی‌ایستید و می‌نگرید که او بی‌نهایت حکیم است، و همواره بدون هیچ کم و کاستی می‌داند که چه چیزی درست و پسندیده است؛ وقتی بازمی‌ایستید و می‌نگرید که او بی‌نهایت سرشار از محبت است؛ و در قدرت و عدالت و نیکویی و حکمتش، تا جایی که ممکن باشد، شادی جاودانۀ محبوبانش را افزون می‌سازد؛ وقتی بازمی‌ایستید و همۀ اینها را می‌نگرید، آن‌گاه، دعوت سخاوتمندانۀ چنین خدایی که ما را می‌خواند تا چیزهای نیکو را از او درخواست کنیم؛ و وعده می‌دهد که آنها را عطا خواهد نمود، آن‌قدر شگفت‌انگیز خواهد بود، که نمی‌توانید تصورش را کنید.
فاجعه‌ای به نام دعا نکردن

یکی از فاجعه‌ها در کلیسا، که اگرچه عمر کوتاهی خواهد داشت، اما در جای خود، فاجعه‌ای عظیم و چشمگیر به حساب می‌آید، این است که ما چندان تمایلی به دعا کردن نداریم. عالی‌ترین دعوت عالم، به ما ارزانی شده، اما قابل درک نیست که چرا پیوسته از آن رویگردان بوده، و به سوی چیزهای دیگر می‌رویم! همان‌طور که خدا ما را به بزرگ‌ترین ضیافت دعوت نمود؛ و ما در پاسخ، چنین گفتیم: «مزرعه‌ای خریده‌ام؛ و ناچار باید بروم آن را ببینم.» و یا «پنج جفت گاو خریده‌ام، می‌روم تا آنها را بیازمایم.» و یا «زنی گرفته‌ام؛ و از این سبب، نمی‌توانم بیایم» (لوقا ۱۴:‏۱۸-‏۲۰).
تمایلی تازه برای دعا کردن

پیش از این، چنین بود. اما اکنون دعای من این است که خدا از این پیغام، و از کلام عیسی در متی فصل ۷، و از دیگر چیزهای موثر در زندگی‌تان استفاده کند، تا در سال ۲۰۰۷، تمایلی تازه در شما ایجاد نماید، تمایلی که یارای مقاومت در برابرش را نداشته باشید؛ و امیدوارم وقتی آیات امروز را بررسی می‌کنیم، از خدا بخواهید تا این تمایل به دعا را در شما به ثمر رساند.
ما بررسی خود را در دو مرحله انجام می‌دهیم. در مرحلۀ نخست، به متی ۷:‏۷-‏۱۱ مراجعه کرده، تا هشت مورد تشویق به دعا را که در آن آیات عنوان شده، بررسی نماییم؛ و در مرحلۀ دوم، سعی می‌کنیم به این پرسش پاسخ دهیم که چگونه باید این وعده‌ها که وقتی درخواست کنیم، به ما داده خواهد شد؛ و وقتی بطلبیم، خواهیم یافت؛ و وقتی بکوبیم، در به رویمان گشوده خواهد شد را درک نماییم؟
هشت کلام تشویق کننده دربارۀ دعا، از زبان عیسی

از این هشت وعده، شش موردش، صریح و روشن بوده، ولی دو موردش، مفهومشان را در خود نهفته دارند. برای من واضح و بدیهی است که هدف اصلی عیسی در این آیات، این است که ما را تشویق نموده، و انگیزه بخشد تا دعا کنیم. او می‌خواهد ما دعا کنیم. پس در این راستا، چگونه ما را تشویق می‌کند؟
۱. او ما را به دعا کردن دعوت می‌کند

او سه مرتبه ما را دعوت می‌کند که دعا کنیم. یا به عبارتی، اگر با دیدۀ محبت بنگریم، سه مرتبه به ما حکم می‌کند که دعا کنیم؛ یعنی آنچه نیاز داریم را از او درخواست نماییم. این تعدادِ دعوتهاست که توجه ما را به خود جلب می‌کند. آیات ۷-‏۸: «سوال کنید، که به شما داده خواهد شد. بطلبید، که خواهید یافت. بکوبید، که برای شما باز کرده خواهد شد. زیرا هر که سوال کند، یابد؛ و کسی که بطلبد، دریافت کند؛ و هر که بکوبد، برای او گشاده خواهد شد.» او این دعوت را تکرار می‌کند، تا به ما بگوید: «من مقرر کرده و منظور داشتم که دعا کنید.» من می‌خواهم که شما چنین کنید. آنچه نیاز دارید را از پدرتان درخواست نمایید. برای کمکهایی که نیاز دارید، از پدرتان یاری بجویید. درِ خانۀ پدرتان را بکوبید، تا در را بگشاید؛ و آنچه نیاز دارید را به شما ببخشد. سوال کنید، بطلبید، بکوبید. من سه مرتبه شما را دعوت می‌کنم، چرا که واقعاً می‌خواهم از یاری پدرتان بهره‌مند گردید.
۲. او ما را وعده می‌دهد، اگر دعا کنیم

حتی بهتر، و حیرت‌آورتر از آن سه دعوت، این هفت وعده می‌باشند. آیات ۷-‏۸: «سوال کنید، که به شما داده خواهد شد [شماره ۱]. بطلبید، که خواهید یافت [شماره ۲]. بکوبید، که برای شما باز کرده خواهد شد [شماره ۳]. زیرا هر که سوال کند، یابد [شماره ۴]؛ و کسی که بطلبد، دریافت کند [شماره ۵]؛ و هر که بکوبد، برای او گشاده خواهد شد [شماره ۶].» و سپس در انتهای آیۀ ۱۱ (شماره ۷): «چقدر زیاده، پدر شما که در آسمان است، چیزهای نیکو را به آنانی که از او سوال می‌کنند، خواهد بخشید!»
هفت وعده: به شما داده خواهد شد. خواهید یافت. برایتان گشوده خواهد شد. آن که سوال کند، به او داده خواهد شد. آن که بطلبد، یابد. آن که بکوبد، در به رویش گشوده خواهد شد. پدرتان شما را چیزهای نیکو خواهد بخشید. شکی نیست که منظور از این ترتیب سخاوتمندانۀ وعده‌ها، آن است که به ما بگوید: تشویق شوید که بیایید. به درگاه او دعا کنید. دعای شما بیهوده نیست. خدا با شما بازی نمی‌کند. او اجابت می‌کند. وقتی دعا می‌کنید، او شما را چیزهای نیکو می‌بخشد. دلگرم باشید. در سال ۲۰۰۷، اغلب دعا کنید، پیوسته دعا کنید، با اطمینان دعا کنید.
۳. خدا در سطوح مختلف، خود را در دسترس قرار می‌دهد

عیسی نه تنها با شماری دعوت و وعده، بلکه با سه گونه دعوت مختلف، ما را تشویق می‌نماید. به بیان دیگر، حتی اگر همیشه حضور خدا را به یک شکل احساس نمی‌کنید، اما او در دسترس بوده، و حاضر است به شما پاسخ مثبت دهد.
سوال کنید. بطلبید. بکوبید. اگر پدری در کنار فرزندش حضور داشته باشد، آن فرزند آنچه را که نیاز دارد، از پدرش درخواست می‌کند. اگر پدر در جایی از خانه حضور داشته باشد، که دیده نشود، فرزندش او را می‌جوید تا نیازش را با او در میان بگذارد. اگر فرزند، پدرش را بجوید؛ و او را در اتاقی در حال مطالعه، و پشت درِ بسته بیابد، در را می‌کوبد، تا به نیازش رسیدگی شود. به نظر می‌رسد نکته این باشد که خواه، خدا آن‌قدر نزدیک باشد که در یک آن، او را بیابید، خواه تا حدودی نزدیک باشد؛ و خواه آن‌قدر دور باشد که دیده نشود؛ و حتی موانعی هم بر سر راه باشد، اما او خواهد شنید؛ و شما را چیزهای نیکو خواهد بخشید، چرا که فقط به درگاه او آمدید، نه کسی دیگر.
۴. هر که سوال کند، به او داده خواهد شد

عیسی این نکته را روشن می‌سازد که هر که سوال کند، به او داده خواهد شد، نه اینکه فقط به برخی داده خواهد شد. این حقیقتی است که عیسی به وسیلۀ آن، ما را تشویق به دعا می‌کند. آیۀ ۸: «زیرا هر که سوال کند، یابد؛ و کسی که بطلبد، دریافت کند؛ و هر که بکوبد، برای او گشاده خواهد شد.» وقتی او در آیۀ ۸، واژۀ «هر که» را می‌افزاید، قصد دارد بر شک و تردید ما غلبه کند، چرا که ما فکر می‌کنیم دعا برای دیگران کارساز است، نه برای ما؛ و البته عیسی در اینجا روی سخنش با فرزندان خداست، نه با همۀ انسانها. اگر عیسی منجی ما، و خدا پدر ما نباشد، این وعده‌ها از آنِ ما نخواهند بود.
انجیل یوحنا ۱:‏۱۲ می‌فرماید: «به آن کسانی که او را قبول کردند، قدرت داد تا فرزندان خدا گردند؛ یعنی به هر که به اسم او ایمان آورد.» برای اینکه فرزند خدا گردیم، باید به پسر خدا؛ عیسی مسیح؛ یعنی کسی که این صلاحیت را به ما می‌بخشد که فرزندخوانده شویم، ایمان آوریم. این وعده‌ها برای فرزندان خدا است.
اگر هر یک از کسانی که به عیسی ایمان می‌آورد، از پدرش درخواست کند، چیزهای نیکو را از او خواهد یافت. منظور این است که در مورد هیچ‌یک از فرزندانش، استثنایی وجود ندارد. عیسی به همۀ فرزندان خوش‌آمد می‌گوید؛ و از همه می‌خواهد که بیایند. مارتین لوتر، انگیزه بخشیدنِ عیسی در این آیات را این‌گونه می‌دید:
او می‌داند که ما دودل و کمرو هستیم؛ و خود را لایق و درخور نمی‌دانیم که نیازهایمان را به حضور خدا ببریم . . . ما فکر می‌کنیم خدا آن‌قدر عظیم، و ما آن‌قدر کوچکیم، که این جرأت را به خود نمی‌دهیم که دعا کنیم . . . به همین دلیل است که عیسی می‌خواهد چنین پندارهای سرشار از تردید را از ما بزداید؛ و شکهایمان را برطرف سازد، تا با دلیری و اطمینان پیش رویم» (موعظۀ سر کوه، ترجمه‌ای از یاروسلاو پلیکان. جلد بیست و یکم از کتاب «کارهای لوتر» [کُنکوردیا، ۱۹۵۶]، صفحۀ ۲۳۴).
۵. ما نزد پدرمان می‌آییم

ما در لفافه به این موضوع اشاره کرده‌ایم، حال بیایید صریح و روشن، و با قدرتی که در بیان این مهم وجود دارد، آن را مطرح سازیم: وقتی به واسطۀ عیسی، به نزد خدا می‌آییم، در واقع، به نزد پدرمان می‌آییم. آیۀ ۱۱: «پس هرگاه شما که شریر هستید، دادن بخششهای نیکو را به اولاد خود می‌دانید، چقدر زیاده، پدر شما که در آسمان است، چیزهای نیکو را به آنانی که از او سوال می‌کنند، خواهد بخشید!» واژۀ «پدر»، برای عیسی عنوانی سطحی و معمولی نبود. این یکی از عظیم‌ترین حقایق است. خدا پدر ماست؛ و پیامد پدر بودنش این است که او هرگز و هرگز، چیزی را به ما نمی‌دهد که به ضرر ما باشد. او هرگز چنین نمی‌کند. او پدر ماست.
۶. پدر آسمانیِ ما بهتر از پدر زمینیِ ماست

سپس عیسی با نشان دادن این حقیقت که پدر آسمانیِ ما بهتر از پدر زمینیِ ماست؛ و به یقین که بسی فراتر از آنها، چیزهای نیکو می‌بخشد، ما را به دعا کردن تشویق می‌کند. در پدر آسمانی‌مان، بر خلاف پدر زمینی‌مان، هیچ شرارتی وجود ندارد.
و باز هم آیۀ ۱۱: «پس هرگاه شما که شریر هستید، دادن بخششهای نیکو را به اولاد خود می‌دانید، چقدر زیاده، پدر شما که در آسمان است، چیزهای نیکو را به آنانی که از او سوال می‌کنند، خواهد بخشید!»
من می‌دانم؛ و چقدر بیشتر، عیسی می‌دانست که پدران زمینیِ ما گناهکارند. به همین دلیل است که کتاب‌مقدس، بارها و بارها نه فقط توجه را به شباهتهای پدران زمینی، و پدر آسمانی جلب می‌کند، بلکه تفاوتها را نیز در نظر می‌گیرد (عبرانیان ۱۲:‏۹-‏۱۱؛ متی ۵:‏۴۸).
پس عیسی برای تشویق ما، تنها به این بسنده نمی‌کند که بگوید خدا پدر شماست، بلکه این را هم می‌افزاید که خدا همواره بهتر از پدر زمینیِ شماست، چرا که همۀ پدرهای زمینی، شریرند، ولی خدا شریر نیست. عیسی به صراحت، و به دور از هر گونه تملّق و چاپلوسی سخن می‌گوید؛ و این آیه، نمونۀ آشکاری است که نشان می‌دهد عیسی گناهکار بودن همۀ انسانها را تأیید می‌نماید. او فرض را بر این می‌گذارد که همۀ شاگردانش شریرند؛ و از واژه‌ای ملایم‌تر، (مثل گناهکار، یا ضعیف) استفاده نمی‌کند. او به روشنی می‌گوید که شاگردانش شریرند.
هرگز درکتان را از پدر بودن خدا، به تجربه‌ای که از پدر خودتان دارید، محدود نکنید. در عوض، قوت قلب بگیرید که هیچ‌یک از گناهان، یا محدودیتها، یا ضعفها، یا دلمشغولیهای پدرتان، در خدا یافت نمی‌شود.
و نکتۀ مورد نظر عیسی این است: حتی پدران سقوط کرده و گناهکار نیز معمولاً آن‌قدر از فیض عام برخوردارند که فرزندانشان را چیزهای نیکو بخشند. البته پدرانی هم وجود دارند که بسیار خشونتگر، و آزار دهنده هستند. اما در بیشتر نقاط جهان، پدران برای خیریت فرزندانشان غیرت داشته، و صلاح آنها را خواستارند، حتی وقتی نمی‌دانند که خیر و صلاح فرزندانشان به راستی در چیست. اما خدا همیشه بهتر است. در او هیچ شرارتی وجود ندارد. بنابراین، این دلیل و برهانی محکم است: اگر پدر زمینی‌تان شما را چیزهای نیکو بخشیده (یا حتی اگر نبخشیده!)، چقدر بیشتر، پدر آسمانی‌تان، شما را چیزهای نیکو خواهد بخشید؛ و به عبارتی، به آنان که درخواست کنند، همواره چیزهای نیکو خواهد بخشید.
در اینجا نکته‌ای وجود دارد که معنایش در متن نهفته است؛ و تشویق شماره چهار، و واژۀ «هر که» را برجسته می‌سازد: «هر که سوال کند، یابد.» اگر عیسی شاگردانش را «شریر» خطاب می‌کند، پس تنها افرادی که می‌توانند در دعا به حضور خدا آیند، فرزندانِ شریرِ خدایند. شما فرزندان خدایید؛ و شما شریرید. به بیان دیگر، حتی پس از اینکه خدا شما را در خانواده‌اش به فرزندی می‌پذیرد، هنوز باقیماندۀ گناه در شما وجود دارد. اما عیسی می‌فرماید، هر کسی خواهد یافت؛ یعنی هر یک از فرزندان شریر خدا که درخواست کند، خواهد یافت! تا چند لحظۀ دیگر، دلیل آن را بررسی خواهیم کرد.
۷. ما می‌توانیم به نیکویی خدا اعتماد کنیم، زیرا او از قبل، ما را به فرزندی پذیرفته است

اکنون به تشویقی دیگر برای دعا کردن می‌رسیم، که مفهوم آن نیز در متن نهفته است: خدا به ما فرزندانش چیزهای نیکو خواهد بخشید، زیرا از قبل، این هدیه را به ما بخشیده که فرزندش گردیم.
آگوستین قدیس در این خصوص به چنین بینشی رسیده بود: «وقتی از قبل، این چیزِ نیکو؛ یعنی فرزند بودن را به آنها عطا کرده، پس وقتی درخواست کنند، چه چیزی را می‌خواهد از آنها دریغ کند؟» ما پیش از این بررسی کردیم که فرزند خدا شدن، هدیه‌ای است که وقتی به عیسی ایمان می‌آوریم، به ما عطا می‌گردد (یوحنا ۱:‏۱۲). عیسی در یوحنا ۸:‏۴۲ به فریسیان فرمود: «اگر خدا پدر شما می‌بود، مرا دوست می‌داشتید.» اما خدا پدر آنها نبود. آنها عیسی را رد کردند. پس همۀ انسانها فرزند خدا نیستند. ولی اگر خدا ما را بدون اینکه برایمان بهایی داشته باشد، فرزند خود نموده، چقدر بیشتر آنچه نیاز داریم را به ما خواهد بخشید؟
۸. صلیب، شالوده و زیربنای دعاست

سرانجام، آنچه از این گفتار می‌توان برداشت کرد، آن است که صلیب مسیح، شالوده و زیربنای اجابت همۀ دعاهای ماست. دلیل گفته‌ام این است که عیسی ما را شریر می‌خواند، ولی می‌گوید که ما فرزندان خدا هستیم. چگونه می‌شود که خدای کاملاً قدوس، انسانهای شریر را به فرزندی بپذیرد؟ ما چگونه می‌توانیم به خود اجازه دهیم که فرزند خدا باشیم، چه برسد به آنکه درخواست کنیم؛ و انتظار داشته باشیم که به ما داده شود؛ و بطلبیم؛ و انتظار داشته باشیم که بیابیم؛ و بکوبیم؛ و انتظار داشته باشیم که در به رویمان گشوده شود؟
عیسی چندین مرتبه، به این پرسش پاسخ داد. او در متی ۲۰:‏۲۸ می‌فرماید: «پسر انسان نیامد تا مخدوم شود، بلکه تا خدمت کند؛ و جان خود را در راه بسیاری فدا سازد.» او جان خود را فدا کرد، تا ما را از غضب خدا رهایی بخشد؛ و ما را فرزندان گرداند، فرزندانی که فقط چیزهای نیکو به آنها بخشیده می‌شود. او درمتی ۲۶:‏۲۸، و در شام آخر فرمود: «این است خون من در عهد‌جدید، که در راهِ بسیاری، به جهت آمرزش گناهان، ریخته می‌شود.» به خاطر خون مسیح، گناهان ما بخشیده می‌شود، اگر به او اعتماد کنیم. به این دلیل است که اگرچه عیسی ما را شریر می‌خواند، ما می‌توانیم فرزندان خدا گردیم؛ و به او متکی، و از او مطمئن باشیم که وقتی درخواست کنیم، ما را چیزهای نیکو می‌بخشد.
مرگ عیسی، شالوده و زیربنای همۀ وعده‌های خدا، و همۀ دعاهایی است که اجابت می‌شوند. به این دلیل است که دعایمان را «در نام عیسی» خاتمه می‌دهیم. همه‌چیز به او بستگی دارد.
چکیدۀ آنچه تا به حال بیان شد، این است که واقعاً مقصود عیسی این می‌باشد که ما را به دعا کردن تشویق نماید. چرا این نکات را دربارۀ دعا بیان کنیم، اگر هدف او برای ما در سال ۲۰۰۷ این نیست که دعا کنیم. پس چون هدفش این است، دست‌کم در هشت مورد، ما را پی در پی تشویق می‌نماید.
پرسش پایاني
پرسش پایانی این است: ما چگونه این شش وعده در آیات ۷ و ۸ را درک و برداشت نماییم: «سوال کنید، که به شما داده خواهد شد. بطلبید، که خواهید یافت. بکوبید، که برای شما باز کرده خواهد شد. زیرا هر که سوال کند، یابد؛ و کسی که بطلبد، دریافت کند؛ و هر که بکوبد، برای او گشاده خواهد شد»؟
آیا این بدان معناست که هر چیزی که فرزند خدا درخواست کند، به او داده خواهد شد؟
من فکر می‌کنم محتوای این آیات، برای پاسخ به این پرسش، بسنده باشد. خیر، ما هرچه را که درخواست کنیم، به دست نخواهیم آورد؛ و نباید هم هر چیزی را درخواست کنیم؛ و نمی‌خواهیم که هر چیزی را هم درخواست کنیم. دلیلی که می‌گویم نباید هر چیزی را درخواست کنیم، این است که اگر خدا هرچه از او می‌خواستیم انجام دهد را اجابت می‌کرد، در واقع، ما خدا می‌شدیم. ما نباید خدا باشیم. خدا باید خدا باشد؛ و دلیلی که می‌گویم نمی‌خواهیم هرچه را که درخواست می‌کنیم، به ما داده شود، این است که در آن صورت، می‌بایست بار حکمتی بیکران را متحمل می‌شدیم، حال آنکه ما از چنین حکمتی برخوردار نیستیم. ما حتی آن‌قدر دانش نداریم که بتوانیم بدون خطا تصمیم بگیریم، یا بدانیم نتیجۀ هر تصمیم چه خواهد شد، یا بدانیم رویداد بعدی در زندگی‌مان چه باید باشد، چه رسد به آنکه بدانیم کدام رویداد بعدی باید در تاریخ رخ دهد!
اما دلیلی که می‌گویم هر چیزی را که درخواست کنیم، به ما داده نخواهد شد، این است که آیات نامبرده چنین می‌گویند. عیسی در آیات ۹-‏۱۰ می‌فرماید که کدام پدر خوبی است که اگر فرزندش از او نان خواهد، او را سنگ بخشد؛ و اگر ماهی خواهد، او را مار بخشد؟ این مثال، بی‌درنگ، ما را بر آن می‌دارد تا بپرسیم: «اگر فرزندی مار بخواهد چطور؟» آیا این آیات، اشاره می‌کنند که پدر آسمانی، آن را به فرزندش می‌بخشد یا نه؟ بله، اشاره می‌کنند. عیسی در آیۀ ۱۱، از آن مثال، این حقیقت را بیان می‌دارد: پس چقدر زیاده، پدر شما، چیزهای نیکو را به آنانی که از او سوال می‌کنند، خواهد بخشید.
او فقط چیزهای نیکو می‌بخشد
او چیزهای نیکو می‌بخشد، فقط چیزهای نیکو. او به فرزندانش مار نمی‌بخشد. بنابراین، خودِ آیات، این نتیجه‌گیری را رد می‌کنند که «سوال کنید، که به شما داده خواهد شد»، به این معناست که «سوال کنید؛ و دقیقاً همان چیزی را که خواسته‌اید، به شما داده خواهد شد، هر زمان که آن را درخواست کنید؛ و به هر شکلی که آن را درخواست کنید.» این آیه چنین چیزی نمی‌گوید؛ و منظورش این نیست.
منظور این آیات به طور کلی این است که وقتی درخواست کنیم؛ و بطلبیم؛ و بکوبیم؛ یعنی وقتی ما فرزندان محتاج، از داشته‌های خود چشم برداشته، و به پدر آسمانیِ امین و قابل اعتمادمان چشم دوخته و دعا کنیم، او دعایمان را خواهد شنید؛ و ما را چیزهای نیکو خواهد بخشید. گاهی آنچه درخواست می‌کنیم، می‌بخشد. گاهی در زمانی که درخواست می‌کنیم، می‌بخشد. گاهی همان‌طور که دوست داریم، می‌بخشد؛ و گاهی چیزی بهتر می‌بخشد؛ و یا در زمانی می‌بخشد، که می‌داند بهتر است؛ یا به شکلی می‌بخشد که می‌داند بهتر است.
و البته که این ایمانِ ما را محک می‌زند. زیرا اگر فکر می‌کردیم چیز دیگری بهتر است، اول از همه، آن را درخواست می‌کردیم. ولی ما خدا نیستیم. ما بی‌نهایت قادر، یا بی‌نهایت عادل، یا بی‌نهایت نیکو، یا بی‌نهایت حکیم، یا بی‌نهایت با محبت نیستیم؛ و از این‌رو، این رحمت عظیم به ما، و به جهان است که هرچه را درخواست می‌کنیم، به ما داده نمی‌شود.
کلام عیسی را چشم‌بسته قبول کنید

photo 2018 05 02 13 29 33

فصل ۲۶
فردوس بازیافته!‏

یَهُوَه به وسیلهٔ پادشاهی عیسی نام خود را پاک می‌سازد،‏ بر حق بودن حاکمیتش را ثابت می‌کند و شرارت را از بین می‌برد.‏
مکاشفه آخرین کتاب از کتاب مقدّس است.‏ این کتاب که به دست یوحنّای رسول نگاشته شده برای بشر امیدبخش است،‏ چرا که شامل رؤیاهایی است که پلّه‌پلّه تحقق مقصود یَهُوَه و نقطهٔ اوج آن را نشان می‌دهد.‏
در اوّلین رؤیا،‏ عیسای رستاخیزیافته تعدادی از جماعات مسیحی را تحسین و اصلاح می‌کند.‏ در رؤیای بعدی خدا در آسمان بر تخت نشسته است و فرشتگان او را ستایش می‌کنند.‏
در ادامهٔ آن رؤیا،‏ برّه‌ای دیده می‌شود که طوماری با هفت مُهر و موم دریافت کرده است.‏ آن برّه عیسی مسیح است.‏ با گشوده شدن چهار مُهر اوّل،‏ اسب سواران سمبولیک در صحنهٔ دنیا ظاهر می‌شوند.‏ اوّلین سوارکار عیسی است که بر اسبی سفید سوار می‌باشد و تاج پادشاهی بر سر دارد.‏ سوارکاران بعدی با اسب‌هایی به رنگ‌های مختلف ظاهر می‌شوند که به مفهوم جنگ،‏ قحطی و بیماری هستند.‏ این وقایعی است که در روزهای آخر این سیستم به وقوع می‌پیوندد.‏ با گشوده شدن هفتمین مُهر،‏ هفت شیپور سمبولیک به صدا درمی‌آید که به مفهوم اعلام داوری‌های خداست.‏ در پی آن،‏ هفت بلای سمبولیک رخ می‌دهد که مظهر خشم خداست.‏
سپس،‏ پادشاهی خدا به شکل نوزادِ پسری دیده می‌شود که در آسمان برقرار شده است.‏ بعد جنگی شروع می‌شود و در نتیجه شیطان و فرشتگان شریرش بر زمین انداخته می‌شوند و صدایی بلند شنیده می‌شود که می‌گوید:‏ «وای بر زمین،‏» چرا که ابلیس بسیار خشمگین است و می‌داند زمان کوتاهی برایش باقی مانده است.‏ —‏ مکاشفه ۱۲:‏۱۲
همچنین عیسی در آسمان به شکل برّه‌ای با ۱۴۴٬۰۰۰ نفر منتخب از میان بشر دیده می‌شود.‏ آن‌ها همراه عیسی «سلطنت خواهند کرد.‏» بنابراین،‏ کتاب مکاشفه آشکار می‌سازد که بخش ثانوی ذریّت ۱۴۴٬۰۰۰ نفر خواهند بود.‏ —‏ مکاشفه ۱۴:‏۱؛‏ ۲۰:‏۶‏.‏
در ادامه،‏ حاکمان زمین «برای جنگِ آن روز عظیمِ خدای قادر مطلق» به نام حارمَجِدّون جمع خواهند شد.‏ آنان با عیسی که بر اسبی سفید سوار است و لشکرهای آسمانی را هدایت می‌کند جنگ خواهند کرد.‏ در این جنگ همهٔ حاکمان این جهان نابود خواهند شد.‏ شیطان اسیر خواهد شد و عیسی با ۱۴۴٬۰۰۰ نفر از آسمان بر زمین به مدت «هزار سال» حکومت خواهد کرد.‏ پس از آن هزار سال،‏ شیطان نابود خواهد شد.‏ —‏ مکاشفه ۱۶:‏۱۴؛‏ ۲۰:‏۴‏.‏
حکومت هزار سالهٔ عیسی به همراه ۱۴۴٬۰۰۰ نفر چه چیزی را برای انسان‌های مطیع به ارمغان خواهد آورد؟‏ یوحنّای رسول نوشت:‏ «[یَهُوَه] هر اشکی را از چشمان ایشان پاک خواهد کرد.‏ و بعد از آن موت نخواهد بود و ماتم و ناله و درد دیگر رو نخواهد نمود زیرا که چیزهای اوّل درگذشت.‏» (‏مکاشفه ۲۱:‏۴‏)‏ سرانجام،‏ زمین فردوس خواهد شد!‏
کتاب مکاشفه موضوع کتاب مقدّس را به این صورت به اتمام می‌رساند:‏ پادشاهی مسیح نام یَهُوَه را پاک می‌سازد و بر حق بودن حاکمیتش تا ابد ثابت می‌شود.‏
‏—‏بر اساس کتاب مکاشفه‏.‏
* مفهوم اسب سواران سمبولیک چیست؟‏
* همچنانکه مقصود خدا به تحقق خود نزدیک می‌شود چه حوادث چشمگیری رخ می‌دهد؟‏
* حارمَجِدّون چیست و نتیجه آن چه خواهد بود؟‏
‏«بابل عظیم»‏
کتاب مکاشفه تمام ادیان کاذب را یعنی ادیانی که بر ضدّ خدای حقیقی عمل می‌کنند به نام «بابل عظیم» معرفی می‌کند.‏ در آنجا همچنین «مادر فواحش» نامیده شده است چرا که خود را همچون فاحشه به قدرت‌های سیاسی جهان می‌فروشد.‏ بر طبق کتاب مکاشفه،‏ در زمانی که یَهُوَه خدا تعیین کرده است،‏ قدرت‌های سیاسی جهان به این فاحشه حمله کرده،‏ او را نابود خواهند ساخت.‏ —‏ مکاشفه ۱۷:‏۱-‏۵،‏ ۱۶،‏ ۱۷‏.‏

photo 2018 05 02 13 25 52

۲۵
توصیه‌هایی در مورد ایمان،‏ رفتار و محبت

یعقوب،‏ پِطْرُس،‏ یوحنّا و یهودا نامه‌هایی برای تشویق مسیحیان فرستادند.‏
یعقوب و یهودا برادران ناتنی عیسی و پِطْرُس و یوحنّا نیز از ۱۲ رسول عیسی بودند.‏ این چهار نفر،‏ نگارندهٔ هفت نامه از نوشته‌های مقدّس یونانی هستند.‏ هر یک از این نامه‌ها به نام فرستندهٔ خود نامیده شده‌اند.‏ توصیه‌های الهام‌شده‌ای که در این نامه‌ها یافت می‌شود برای کمک به مسیحیان است تا به یَهُوَه پای‌بند بمانند و پادشاهی او را همواره مد نظر داشته باشند.‏
آشکار کردن ایمان.‏ فقط بیان این که ایمان داریم کافی نیست.‏ ایمان حقیقی شخص را به عمل وامی‌دارد.‏ به همین دلیل یعقوب نوشت:‏ ‹ایمان بدون اَعمال مرده است.‏› (‏یعقوب ۲:‏۲۶‏)‏ عمل کردن به ایمان تحت آزمایش‌ها تحمّل و بردباری را به وجود می‌آورد.‏ برای آن که شخص با موفقیت آزمایش‌ها را تحمّل کند لازم است از خدا درخواست حکمت کرده،‏ اطمینان داشته باشد که خدا حکمت لازم را می‌دهد.‏ بردباری و تحمّل شخص موجب خوشنودی خدا می‌شود.‏ (‏یعقوب ۱:‏۲-‏۶،‏ ۱۲‏)‏ اگر شخص در امتحان ایمان به معیارهای خدا پای‌بند بماند،‏ یَهُوَه خدا واکنشی را نشان می‌دهد که یعقوب در نامهٔ خود ذکر کرد:‏ ‹به خدا نزدیکی جویید تا به شما نزدیکی نماید.‏› —‏ یعقوب ۴:‏۸‏.‏
ایمان شخص می‌باید به قدری قوی باشد که بتواند در برابر وسوسه و تأثیر امور غیراخلاقی ایستادگی کند.‏ محیط رایج غیراخلاقی،‏ یهودا را واداشت تا مسیحیان را به ‹مجاهدهٔ ایمان› تشویق کند.‏ —‏ یهودا ۳‏.‏
حفظ معیارهای اخلاقی.‏ یَهُوَه از پرستندگان خود می‌خواهد که در هر جنبه از زندگی مقدّس یعنی پاک باشند.‏ پِطْرُس نوشت:‏ «در همهٔ رفتار خویش مقدّس باشید؛‏ چرا که نوشته شده است:‏ ‹مقدّس باشید،‏ زیرا که من [یَهُوَه] قدّوسم.‏›» (‏۱پِطْرُس ۱:‏۱۵،‏ ۱۶‏،‏ ه‍ن‏)‏ او مسیحیان را ترغیب کرد تا از نمونهٔ باارزش عیسی سرمشق بگیرند و گفت:‏ «مسیح برای شما رنج کشید و سرمشقی گذاشت تا بر آثار قدم‌های وی پا نهید.‏» (‏۱پِطْرُس ۲:‏۲۱‏،‏ ه‍ن‏)‏ مسیحیان ممکن است به دلیل حفظ معیارهای خدا در زندگی رنج ببرند ولی با این کار وجدان نیکوی خود را حفظ می‌کنند.‏ (‏۱پِطْرُس ۳:‏۱۶،‏ ۱۷‏)‏ پِطْرُس مسیحیان را ترغیب کرد تا روز داوری خدا و برقراری دنیای جدید که در آنجا «عدالت ساکن خواهد بود» همواره در رفتار و کردار خویش پاک و مقدّس بمانند،‏ رفتاری که نشان خداپرستی است.‏ —‏ ۲پِطْرُس ۳:‏۱۱-‏۱۳‏.‏
‏‹به خدا نزدیکی جویید تا به شما نزدیکی نماید.‏› —‏ یعقوب ۴:‏۸
محبت در عمل.‏ یوحنّا نوشت که «خدا محبت است.‏» این رسول شرح داد محبت عظیم خدا در این نمایان می‌شود که عیسی را فرستاد «تا کفّارهٔ گناهان ما شود.‏» مسیحیان چه واکنشی باید نسبت به محبت خدا داشته باشند؟‏ یوحنّا گفت:‏ «ای حبیبان،‏ اگر خدا با ما چنین محبت نمود،‏ ما نیز می‌باید یکدیگر را محبت نماییم.‏» (‏۱یوحنّا ۴:‏۸-‏۱۱‏)‏ یک راه محبت کردن به هم‌ایمانانمان مهمان‌نوازی است.‏ —‏ ۳یوحنّا ۵-‏۸‏.‏
مسیحیان چگونه می‌توانند به یَهُوَه خدا محبت کنند؟‏ یوحنّا نوشت:‏ «همین است محبت خدا که احکام او را نگاه داریم و احکام او [باری] گران نیست.‏» (‏۱یوحنّا ۵:‏۳؛‏ ۲یوحنّا ۶‏)‏ کسانی که از خدا اطاعت می‌کنند می‌توانند اطمینان داشته باشند که همواره مورد محبت خدا واقع خواهند شد و «حیات جاودانی» را دریافت خواهند کرد.‏ —‏ یهودا ۲۱‏.‏
‏—‏بر اساس یعقوب‏؛‏ ۱ و ۲پِطْرُس‏؛‏ ۱‏،‏ ۲ و ۳یوحنّا‏؛‏ یهودا‏.‏
* مسیحیان چگونه می‌توانند ایمان خود را آشکار سازند؟‏
* خدا از پرستندگان خود انتظار چه رفتاری دارد؟‏
* شخص چگونه می‌تواند حقیقتاً به خدا محبت کند؟‏

photo 2018 05 02 13 23 50

فصل ۲۴
نامه‌های پولس به جماعات

پولُس با نامه‌های خود مسیحیان را تقویت کرد.‏
اوّلین جماعت مسیحی‌ای که تشکیل شد نقش مهمی در تحقق مقصود خدا داشت.‏ از آنجایی که مسیحیان قرن اوّل به سرعت مورد تهاجم دشمنان قرار گرفتند خطر نابودی،‏ آن جماعت را تهدید می‌کرد.‏ مسیحیان چگونه می‌توانستند با وجود اذیت و آزارهای بیرون جماعت و خطرات نامحسوس درون جماعت به خدا پای‌بند بمانند؟‏ برای نصیحت و تشویق آن‌ها،‏ ۲۱ نامه نگاشته شد که در نوشته‌های مقدّس یونانی یافت می‌شوند.‏
چهارده تا از این نامه‌ها یعنی از رومیان تا عبرانیان نامه‌هایی است که پولُس نگاشته است.‏ این نامه‌ها به نام گیرنده‌های خود نامیده شدند.‏ حال،‏ چه گیرندهٔ آن جماعت خاصّی بود چه شخص خاصّی در جماعت.‏ بیایید برخی از موضوعاتی را بررسی کنیم که در نامه‌های پولُس ذکرشده است.‏
توصیه‌هایی در رابطه با امور اخلاقی و رفتار.‏ کسانی که دست به زنا و دیگر گناهان بزرگ می‌زنند «وارث ملکوت خدا نمی‌شوند.‏» (‏غَلاطیان ۵:‏۱۹-‏۲۱؛‏ ۱قُرِنتیان ۶:‏۹-‏۱۱‏)‏ پرستندگان خدا باید اتحاد را حفظ کنند،‏ حتی اگر از نژادهای مختلف باشند.‏ (‏رومیان ۲:‏۱۱؛‏ اَفَسُسیان ۴:‏۱-‏۶‏)‏ آن‌ها باید با شادی خود را وقف هم ایمانان خود کنند.‏ (‏۲قُرِنتیان ۹:‏۷‏)‏ پولُس همچنین گفت:‏ «همیشه دعا کنید.‏» بلی،‏ پرستندگان ترغیب می‌شوند که سفرهٔ دل خود را در دعا پیش یَهُوَه باز کنند.‏ (‏۱تَسّالونیکیان ۵:‏۱۷؛‏ ۲تَسّالونیکیان ۳:‏۱؛‏ فیلیپیان ۴:‏۶،‏ ۷‏)‏ برای آن که دعایشان به گوش خدا برسد می‌باید به ایمان دعا کنند.‏ —‏ عبرانیان ۱۱:‏۶‏.‏
چه چیزی به موفقیت خانواده کمک می‌کند؟‏ در نامه‌های پولُس آمده است که شوهر باید زن خود را مثل بدن خود محبت کند،‏ زن باید احترامی عمیق به شوهرش بگذارد،‏ فرزندان باید مطیع والدینشان باشند چرا که خدا را خوشنود می‌سازند و والدین موظفند که فرزندانشان را با مهربانی و اصول خدایی راهنمایی و تأدیب کنند.‏ —‏ اَفَسُسیان ۵:‏۲۲–‏۶:‏۴؛‏ کُولُسیان ۳:‏۱۸-‏۲۱‏.‏

روشن شدن مقصود خدا.‏ بسیاری از جنبه‌های شریعت موسی برای این بود که اسرائیلیان تا زمان آمدن مسیح محفوظ بمانند و هدایت شوند.‏ (‏غَلاطیان ۳:‏۲۴‏)‏ ولی مسیحیان در پرستش خدا موظف به انجام شریعت موسی نیستند.‏ پولُس نامه‌ای به عبرانیان یعنی مسیحیان یهودی‌نژاد فرستاد.‏ او در این نامه مفهوم شریعت موسی را باز کرد و روشن ساخت که مقصود خدا چگونه در مسیح تحقق می‌یابد.‏ پولُس توضیح داد که ترتیبات گوناگونی که تحت شریعت موسی در پرستش انجام می‌شد ارزش نبوی داشت.‏
 
برای مثال،‏ قربانی کردن حیوانات نشانی بود از مرگ قربان‌گونهٔ عیسی که موجب بخشش حقیقی گناهان می‌شود.‏ (‏عبرانیان ۱۰:‏۱-‏۴‏)‏ با مرگ عیسی،‏ خدا عهد شریعت را باطل ساخت چرا که دیگر نیازی به آن نبود.‏ —‏ کُولُسیان ۲:‏۱۳-‏۱۷؛‏ عبرانیان ۸:‏۱۳‏.‏

راهنمایی‌هایی در رابطه با سازماندهی جماعت.‏ مردانی که خواهان انجام مسئولیت‌های جماعت هستند می‌باید از معیار اخلاقی والایی برخوردار بوده،‏ بر طبق کتاب مقدّس واجد شرایط باشند.‏ (‏۱تیموتاؤس ۳:‏۱-‏۱۰،‏ ۱۲،‏ ۱۳؛‏ تیطُس ۱:‏۵-‏۹‏)‏ پرستندگان یَهُوَه باید مرتباً برای تشویق یکدیگر به دور هم جمع شوند.‏ (‏عبرانیان ۱۰:‏۲۴،‏ ۲۵‏)‏ این جلسات باید آموزنده و بناکننده باشند.‏ —‏ ۱قُرِنتیان ۱۴:‏۲۶،‏ ۳۱‏.‏
وقتی که پولُس دوّمین نامهٔ خود را به تیموتاؤس نوشت دوباره در روم زندانی بود و در انتظار حکم دادگاه بود.‏ فقط چند نفر با به خطر انداختن جانشان به دیدنش رفتند.‏ پولُس می‌دانست که به زودی کشته می‌شود.‏ برای همین گفت:‏ «به جنگِ نیکو جنگ کرده‌ام و دورهٔ خود را به کمال رسانیده،‏ ایمان را محفوظ داشته‌ام.‏» (‏۲تیموتاؤس ۴:‏۷‏)‏ به احتمال زیاد،‏ پولُس بعد از مدتی کوتاه برای ایمانش کشته شد.‏ اما نامه‌های پولُس هنوز هم موجب هدایت پرستندگان حقیقی خدا است.‏
‏—‏بر اساس رومیان‏؛‏ ۱ و ۲قُرِنتیان‏؛‏ غَلاطیان‏؛‏ اَفَسُسیان‏؛‏ فیلیپیان‏؛‏ کُولُسیان‏؛‏ ۱ و ۲تَسّالونیکیان‏؛‏ ۱و ۲تیموتاؤس‏؛‏ تیطُس‏؛‏ فیلمون‏؛‏ عبرانیان‏.‏
* پولُس در نامه‌های خود چه توصیه‌هایی در رابطه با امور اخلاقی و رفتار به مسیحیان داد؟‏
* پولُس چگونه روشن ساخت که مقصود خدا در مسیح تحقق می‌یابد؟‏
* پولُس چه راهنمایی‌هایی در رابطه با سازماندهی جماعت داد؟‏
ذریّت موعود چه کسی است؟‏
بعد از آن که آدم و حوّا گناه کردند،‏ خدا به مار به زبان سمبولیک گفت:‏ «عداوت [یا دشمنی] در میان تو و زن،‏ و در میان ذریّت [یا نسل] تو و ذریّت وی می‌گذارم؛‏ او سر تو را خواهد کوبید و تو پاشنهٔ وی را خواهی کوبید.‏» (‏پیدایش ۳:‏۱۵‏)‏ کتاب مقدّس نشان می‌دهد که ابلیس آن «مار قدیمی» است.‏ (‏مکاشفه ۱۲:‏۹‏)‏ هویت ذریّت موعود یا نجات‌دهنده که برای قرن‌ها سرّی بود به تدریج در کتاب مقدّس آشکار شد.‏
تقریباً ۲۰۰۰ سال بعد از گناه آدم و حوّا،‏ یَهُوَه نشان داد که ذریّت موعود از تبار ابراهیم خواهد آمد.‏ (‏پیدایش ۲۲:‏۱۷،‏ ۱۸‏)‏ قرن‌ها بعد از آن،‏ پولُس رسول روشن ساخت که بخش اصلی این ذریّت عیسی مسیح است.‏ (‏غَلاطیان ۳:‏۱۶‏)‏ بر طبق پیدایش ۳:‏۱۵‏،‏ وقتی عیسی کشته شد به طور سمبولیک «پاشنهٔ» وی زده شد.‏ اما،‏ خدا عیسی را رستاخیز داد که به شکل «روح زنده گشت.‏» —‏ ۱پِطْرُس ۳:‏۱۸‏.‏
خدا همچنین قصد کرد که ۱۴۴٬۰۰۰ انسان بخش ثانوی ذریّت گردند.‏ (‏غَلاطیان ۳:‏۲۹؛‏ مکاشفه ۱۴:‏۱‏)‏ آن‌ها رستاخیز روحی دارند و با مسیح در پادشاهی آسمانی شریک هستند.‏ —‏ رومیان ۸:‏۱۶،‏ ۱۷‏.‏
عیسی در مقام حکمرانی قدرتمند در آسمان،‏ به زودی شیطان و ذریّتش را نابود خواهد کرد.‏ ذریّت شیطان شامل انسان‌ها و فرشتگان شریری است که از شیطان پیروی می‌کنند.‏ (‏یوحنّا ۸:‏۴۴؛‏ اَفَسُسیان ۶:‏۱۲‏)‏ حکومت عیسی صلح و شادی را برای بشر مطیع به ارمغان خواهد آورد.‏ او بدین ترتیب «سر» مار را خواهد کوبید و او را از هستی ساقط خواهد ساخت.‏ —‏ عبرانیان ۲:‏۱۴‏.‏

photo 2018 04 26 18 29 49

 

من پشت در ايستاده در را می‌کوبم اگر کسی صدای مرا بشنود و در را باز کند وارد می‌شوم و با او شام خواهم خورد و او نيز با من"(مكاشفه فصل سوم، آيه ٢٠)
امروز اگر كمي سكوت كنيم
و تنها اگر كمي به صدايي كه از اعماق جانمان مي ايد گوش بسپاريم
 بي شك صداي كوبيدن درِ قلبمان را خواهيم شنيد
كسي بيرون در مانده است
وبا تمام عشق ومحبت گويي ميكوبد درِ قلب مارا.....
كسي كه تنها يك نفر نيست
اوخدايي است كه تجلي تمامي عشق است
گوش كن!!
امروز مسيح خداوند !!
تمام قد ايستاده است  !!!
پشت دروازه هاي قلب ما
 ودر را به ارامي ميكوبد
و تو تنها كافي ست كه دريچه ي نگاهت را
كمي به درون
وبه قلبت بچرخاني
 تا بشنوي صدايي راكه
براي نجات بشريت امده است،،،
كسي درِ قلبت را خواهدكوبيد
وتو بايد بشنوي
چراكه نجات دهنده ،
منتظر قلبهاي اماده ي من وتوست!!
 تا به درون آيد
 و براي ما از چشمه ي اب زندگاني
 به ارمغان اورد
ودرآرامشي جهاني دركنار هم بنوشيم
واز جاودانگي وعشق
سرمست شويم
گوش كن!!
كسي پشت درها قلب تو را ميكوبد!
در بگشا!!!

ناهيد_علي_اكبري
٢٠١٨/٤/٢٦

photo 2018 04 10 11 10 29

 ...!هر کاری خواستی بکن اما ...!
من به عنوان يك زن، نميگويم كه ميز آرايش نداشته باشي، اما ميگويم حداقل از ميز تحريرت بزرگ تر نباشد!نميگويم لوازم آرايش نخر، اما ميگويم حداقل كتاب هم بخر .من نميگويم دل نبند، عاشق نشو ، به خاطر عشقت فداكاري نكن! بلكه ميگويم عاشق خوب كسي شو . به كسي دل ببند كه عشق را، اين صميميت روحاني را خوب بفهمد و بشناسد.نميگويم هر ماه رنگ موهايت را به روز نكن، اما يادت نرود دانش و سوادت را هم به روز كني .مقاله بخواني و بداني در دنيا چه ميگذرد .
من نميگويم كمدت پر از لباس هاي رنگارنگ نباشد ، اما  ميگويم كتابخانه ات بزرگتر باشد .نگذار هيچ ابزاري را مثل اسباب بازي هاي كودكي اطرافت بريزند تا سرت گرم شود و نفهمي در جهان چه ميگذرد .اصلا هر كاري خواستي بكن، اما انديشه ات را نفروش ، براي خودت انديشه داشته    باش.ي

اخبار

ارتباط با ما

00000000

00000000

info@zandad.com

ارتباط با مسولان خبرگزاری

Template Design:Joomla