سه شنبه 1 بهمن 1398 | Tuesday 21 January 2020

photo 2019 07 20 21 23 14

شب پراز خاطرات تلخي بود
سوز وسرما به رنگ نارنجي
پولك ستاره برفي بود
برفي از جنس اشك واميد
شاخه ي سپيد ياس اما
در همان لحظه هاي پر غم وسوز
باز با عطر دل رباي خودش
دل هراشنا ز جا مي برد
دلم از هرچه عشق ميترسد
دلم از بهار وسبزه پر است
دلم از عطر غنچه ها
چه دلگير است!!!
من به سبزينه ي گياهي زرد
كه به روي تن خيابان است
يا به اغوش خالي باران
برسر موج وصخره ها مانم
من چو تنها ترين ترانه ي عشق
كه به  لب هاي شاعري خشكيد
وپس از خنده هاي تلخ زمان
شعرسيگار  كرد ...
و  ترانه كشيد...

«ناهید علی اکبری»

Template Design:Joomla