سه شنبه 13 خرداد 1399 | Tuesday 2 June 2020

photo 2019 07 20 21 23 14

شب پراز خاطرات تلخي بود
سوز وسرما به رنگ نارنجي
پولك ستاره برفي بود
برفي از جنس اشك واميد
شاخه ي سپيد ياس اما
در همان لحظه هاي پر غم وسوز
باز با عطر دل رباي خودش
دل هراشنا ز جا مي برد
دلم از هرچه عشق ميترسد
دلم از بهار وسبزه پر است
دلم از عطر غنچه ها
چه دلگير است!!!
من به سبزينه ي گياهي زرد
كه به روي تن خيابان است
يا به اغوش خالي باران
برسر موج وصخره ها مانم
من چو تنها ترين ترانه ي عشق
كه به  لب هاي شاعري خشكيد
وپس از خنده هاي تلخ زمان
شعرسيگار  كرد ...
و  ترانه كشيد...

«ناهید علی اکبری»

Template Design:Joomla